DRIEHOEKJE in Groningen

 

Op dezelfde manier gaan we om met het woord Tyresoles een woord dat bij een schoolvriendjes vader die vertegenwoordiger is, op de auto staat.
We spraken het woord uit als tie-ree-zoo-les en dus kwam ik er pas later achter dat de man in autobanden deed. 
Zo heb ik ook een buurman die vertegenwoordiger is met op zijn auto het woord frigidaire. 
Ook pas veel later realiseer je je dat de man in koelkasten deed. 
De foute uitspraak is zo ingeburgerd dat je het goede Franse of Engelse woord niet meer ziet.

Het driehoekje is in die tijd het centrum van leven, want de kerk staat er vlakbij en daarnaast recht tegenover het driehoekje mijn oude lagere school de J.C Wirtzschool waar ik later nog als invaller les zal geven. 
Toen ik nog leerling was aan die school waren er twee voorvallen waardoor het driehoekje onvergetelijk werd.

Op een dag zijn we op het gras aan het spelen na schooltijd en wordt het gras gemaaid met een grote grasmaaier met van die grote messen die open en bloot hun vernietigende werk doen. 
De maaier zit vast aan een cabine waarin de chauffeur zit. 
Het maaigedeelte zit achter hem aan de motorcabine vast. 
Bij ons op het veld spelen een paar meisjes waaronder een tweeling die we goed kennen. 
In de buurt van de grasmaaier gebeurt er plotseling iets vreselijks. 
Een van de tweeling valt achteruit met de armen in de grijpende messen. 
Heel snel heeft de maaier zijn motor uitgezet maar de gevolgen zijn vreselijk. 
Het is allemaal bloed en we durven nauwelijks te kijken en het meisje lijdt verschrikkelijk pijn.

Onthutst staan we op afstand te kijken en we hebben geen enkele behoefte om er met de neus op te gaan staan. 
Er is al gauw een ambulance en ze wordt meegevoerd. 
Als ze later weer op school komt kunnen we uitgebreid zien wat de messen met haar arm hebben gedaan. 
Men heeft er nieuw vel overheen laten groeien en de arm is aardig opgelapt maar de littekens zullen nooit meer verdwijnen.

Eens op een middag in een vakantie zijn we aan het voetballen op het driehoekje. 
Deze keer zijn er jongens bij van de openbare school die op een gegeven moment in een pauze waarin we gaan uitrusten over Jezus beginnen: 
‘Wie is nou die Jezus eigenlijk waar jullie het steeds over hebben? 
De vraag brengt ons van de wijs. 
Is ze serieus bedoeld, of om te pesten en we kijken elkaar eens aan zo de kring rond, maar aan de gezichten kun je zien dat het serieus bedoeld is. 
Er ontwikkelt zich een hele discussie over de figuur Jezus, nadat we eerst zo goed en zo kwaad als we dat kunnen de betekenis van Jezus hebben uitgelegd. 
Gedurende het gesprek schiet me te binnen dat we  het evangelie aan het verkondigen zijn, zoals de zendelingen van de verhalen van de zondagschool die we ook nog bezoeken. 
Plotseling bedrijven we de zending en we kijken in de ernstige gezichten van deze openbare klapsigaren, zoals we ze altijd uitscholden. 
We zijn in de war gebracht, maar ook trots als we als vrienden uit elkaar gingen, want die sfeer is er ontstaan, omdat het gesprek in alle openheid en spontaneïteit heeft plaatsgevonden. 
Voetbal heeft culturen bij elkaar gebracht of in ieder geval het  onderling begrip verbetert en hoe oud zijn we nog: een jaar of twaalf, dertien.